Alweer 5,5 week moeder!

Alle clichés zijn waar: ons kind is het knapst, de tijd vliegt en het voelt alsof hij er altijd al is geweest.

28 juli 2018

‘Hij’ is Josh. Josh is in de vroege ochtend van 28 juli geboren, die nacht van de bloedmaan en die hele warme vrijdag… Al het vocht dat ik tijdens m’n zwangerschap vasthield, is er tijdens die dag uitgekomen denk ik. Poeh wat was het warm. De icepacks en natte, koude washandjes waren niet aan te slepen. Ook de ventilator draaide op volle toeren..

Mini-voetjes

Crossfit bevalling

Ik ga niet m’n hele bevallingsverhaal delen maar ik doe ff de korte versie: Ik begon thuis maar omdat meneer niet genoeg indaalde, moest ik met 8-9 cm. naar het ziekenhuis toe.. daar bleek dat hij in kruinligging lag en ook nog eens als sterrenkijker (hij wilde die maan zien natuurlijk..) We kregen 20 min. de tijd anders zou hij gehaald moeten worden met een keizersnede. Met alle kracht die ik in mij had (Thanks to CrossFit) kwam hij er gelukkig op natuurlijke wijze uit, net binnen de tijd. In Crossfit termen zou dit een WOD met een timecap van 20 min. zijn ;)

Vechtertje

Maar nu zijn we alweer 5,5 week verder en is Josh niet meer weg te denken uit ons leven. We omschrijven Josh als een makkelijke baby. De laatste weken komt hij ’s nachts maar 1x (uitzonderingen daargelaten) en valt ie braaf na elke voeding in slaap. Overdag vecht ‘ie graag tegen de slaap maar dankzij de draagdoek en onze ontwikkelde neurie techniek wint de slaap het toch vaker dan Josh. Dit schrijf ik trouwens ook terwijl ik door de woonkamer loop met Josh in de draagzak, multitasken, je weet toch ;)

Hanenkam-alert!

De lastige uurtjes, zijn die tussen 17:00-20:00. Maar dit schijnen meerdere baby’s te hebben. Alsof ze het afgesproken hebben… ‘Papa en mama willen eten, laten wij de boel lekker op stelten zetten!’ Doordat Jordy niet elke avond thuis is in verband met zijn werk, zorg ik dat ik altijd een makkelijke maaltijd heb. We koken extra in het weekend of vrienden of m’n ouders koken extra. Ik hoef het dan alleen maar op te warmen en kan het eten met Josh in de draagzak als het echt niet anders kan.

1e sprongetje

Momenteel zit Josh in zijn eerste sprongetje. We merken nog niet echt wat van zijn onrustigheid maar we hebben wel al een lach van hem gekregen en hij kijkt een stuk helderder de wereld in. Na deze sprong zou hij ook moeten gaan huilen met traantjes… we wachten rustig af…

Tot zover even een update!

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*